Yağmur Olmaktan Korkan Bulut Masalı

Pofuduk adında küçük bir bulut, bir gün yağmura dönüşeceğini öğrenince çok endişelenir. Bu masal, onun gökyüzünden yeryüzüne uzanan yolculuğunu anlatıyor.

Çok uzaklarda, dağların bile başını kaldırıp baktığı bir gökyüzünde, bembeyaz küçük bir bulut yaşarmış. Adı Pofuduk'muş. Pofuduk öyle yumuşak, öyle yuvarlakmış ki kuşlar yanından geçerken ona dokunmadan edemezmiş. Rüzgâr onu bir o yana bir bu yana sallarmış, o da kıkır kıkır gülermiş.

Pofuduk gökyüzünde gezmeyi çok severmiş. Sabahları güneşin altında ısınır, öğleden sonra şekilden şekle girermiş. Bazen bir tavşan olurmuş, bazen bir gemi, bazen de kocaman bir dondurma külahı. Aşağıdaki çocuklar onu görünce parmaklarıyla gösterir, "Bak, bulut tavşan oldu!" diye bağırırmış. Pofuduk da buna çok sevinirmiş.

Bir gün Pofuduk'un yanına yaşlı, gri bir bulut süzülmüş. Adı Dede Bulut'muş. Kocaman, ağır ve çok sakinmiş.

"Pofuduk," demiş Dede Bulut, "bakıyorum da günden güne büyüyorsun. İçin su damlalarıyla doluyor."

Pofuduk kendine bakmış. Gerçekten de eskisinden biraz daha büyük, biraz daha ağırmış. Rengi de bembeyazdan açık griye dönmeye başlamış.

"Bu ne demek?" diye sormuş merakla.

"Yakında yağmur olacaksın demek," demiş Dede Bulut. "Bütün bulutlar bir gün yağmur olur."

Pofuduk birden durmuş. Rüzgâr onu sallamaya çalışmış ama o kıpırdamamış bile.

"Yağmur mu?" demiş titreyen bir sesle. "Yani damla damla aşağıya mı düşeceğim? Ama ben aşağıyı hiç bilmiyorum. Ya canım acırsa? Ya kaybolursam? Ya bir daha gökyüzüne dönemezsem?"

Dede Bulut bir şey söyleyecekmiş ama Pofuduk çoktan rüzgâra binip uzaklaşmış. Saklanacak bir yer arıyormuş. Dağın arkasına gitmiş, orada biraz beklemiş. Ama içindeki damlalar azalmak yerine çoğalmış. Bir gölün üstüne gitmiş, göl ona buhar gönderip "Merhaba!" demiş, Pofuduk daha da büyümüş.

"Ne yapsam olmuyor," diye iç çekmiş Pofuduk. "Ben yağmur olmak istemiyorum. Ben hep böyle beyaz ve yumuşak kalmak istiyorum."

O sırada yanından bir kırlangıç geçmiş. Kırlangıç yorgunmuş ama yine de durup Pofuduk'a bakmış.

"Neden bu kadar üzgünsün, küçük bulut?" diye sormuş.

Pofuduk ona her şeyi anlatmış. Kırlangıç başını sallamış.

"Ben her yıl uzak ülkelere uçarım," demiş. "İlk uçuşumda ben de çok korkmuştum. Denizin üstünden geçerken aşağıya bakmaya bile cesaret edemiyordum. Ama karşı kıyıya vardığımda ne gördüm biliyor musun? Sıcak bir yuva, güzel ağaçlar ve yeni arkadaşlar. Bazen korktuğumuz şeyin öbür tarafında güzel bir şey bekler."

"Ama yağmur olmak uçmaya benzemez ki," demiş Pofuduk.

Kırlangıç gülümsemiş. "Gel, sana bir şey göstereyim."

Birlikte aşağıya doğru biraz alçalmışlar. Altlarında küçük bir köy varmış. Köyün tarlaları sararmış, bahçedeki çiçekler boynunu bükmüş. Bir çocuk, elinde küçük bir sulama kabıyla domates fidelerinin başında duruyormuş. Kabın içinde çok az su kalmış.

Çocuk gökyüzüne bakmış. Pofuduk'u görmüş ve gözleri parlamış.

"Anne!" diye seslenmiş. "Bak, bir bulut geliyor! Belki yağmur yağar!"

Pofuduk şaşırmış. Çocuk ondan korkmuyormuş, tam tersine onu bekliyormuş. Bahçedeki çiçekler de sanki başlarını kaldırıp ona bakıyormuş. Kurumuş derenin yatağındaki taşlar, toprağın içindeki küçük tohumlar, ağaçların susamış kökleri... Hepsi onu bekliyormuş.

Tam o sırada Dede Bulut da yanlarına gelmiş. "Seni arıyordum," demiş yumuşacık bir sesle. "Bir şeyi anlatmama fırsat vermeden gittin."

"Neyi?" diye sormuş Pofuduk.

"Yağmur olmak kaybolmak değildir," demiş Dede Bulut. "Damlaların toprağa düşer, çiçeklere su olur, derelere karışır. Dere nehre, nehir denize akar. Sonra güneş seni ısıtır, sen yeniden hafifleyip havalanırsın. Ve bir gün yine gökyüzünde, yine bembeyaz bir bulut olursun. Ben bu yolculuğu kaç kez yaptım, sayısını bile bilmiyorum."

Pofuduk bir süre susmuş. Sonra küçük, kararlı bir sesle sormuş: "Yani geri dönebilirim, öyle mi?"

"Her zaman," demiş Dede Bulut. "Hem yalnız da olmayacaksın. Ben de seninle geleceğim."

Pofuduk derin bir nefes almış. İçindeki damlalar hafifçe kıpırdamış, sanki "Hadi!" der gibi. Dede Bulut onun yanına sokulmuş. Kırlangıç da kanat çırparak "İyi yolculuklar!" diye seslenmiş ve yuvasına doğru uçmuş.

İlk damla yavaşça düşmüş. Pofuduk onu gözleriyle izlemiş. Damla bir domates yaprağının üstüne konmuş, ışıl ışıl parlamış. Sonra ikinci damla, sonra üçüncüsü... Toprağın kokusu yükselmiş, o güzel, ıslak, taze koku.

Pofuduk hiç acı duymamış. Tam tersine, içinde tatlı bir hafiflik varmış. Damlaları birer birer yeryüzüne inerken her biri bir yeri sulamış: bir papatyayı, bir serçe yuvasının yanındaki su birikintisini, kurumuş derenin taşlarını.

Aşağıda çocuk kollarını açmış, yüzünü gökyüzüne çevirmiş, kahkahalarla gülüyormuş. "Teşekkürler bulut!" diye bağırmış.

Yağmur bütün akşam usul usul yağmış. Köyün çatılarında tıp tıp sesler çıkmış. Evlerin içinde insanlar pencerelere yaklaşmış, bu sesi dinleyerek gözlerini kapamış. O gece köydeki herkes yağmurun ninnisiyle uyumuş.

Sabah olduğunda gökyüzü tertemizmiş. Güneş doğmuş, ıslak toprağı ısıtmış. Su birikintilerinden ince, görünmez buharlar yükselmeye başlamış. Bunlar yavaş yavaş, kimseye görünmeden gökyüzüne doğru tırmanmış.

Birkaç gün sonra o köyün üstünde küçük, bembeyaz bir bulut belirmiş. Öyle yumuşak, öyle yuvarlakmış ki kuşlar yanından geçerken ona dokunmadan edememiş. Bahçedeki çocuk onu görmüş, el sallamış.

Bulut da tavşan şeklini almış, ona göz kırpmış.

Yeni kelimeler

buhar

Su ısınınca havaya karışan, gözle zor görülen ince sis.

fide

Toprağa yeni dikilmiş küçük bitki.

kararlı

Bir şeyi yapmaya gönülden karar vermiş olan.

Masaldan sonra konuşalım

• Pofuduk neden yağmur olmaktan korkuyordu?
• Kırlangıç ona ne anlattı?
• Sen hiç yeni bir şey yapmadan önce endişelendin mi? Sonra ne oldu?
• Sen bir bulut olsaydın gökyüzünde hangi şekle girerdin?

Masal hakkında

Bu masal masaloku için yazıldı. Yağmurun nasıl oluştuğunu ve suyun yeniden buluta döndüğünü çocukların anlayacağı bir dille anlatırken, yeni ve bilinmeyen durumlar karşısında duyulan endişeyi de konu ediyor. Okula başlamak, yeni bir eve taşınmak gibi değişimler öncesinde okunabilir.

Benzer şekilde korkusunu yenmeye çalışan bir kahraman için Karanlıktan Korkan Tavşan Masalı'na göz atabilirsiniz.