Herkese Ninni Söyleyen Rüzgâr Masalı

Her akşam dağdan inip ovadaki herkese ninni söyleyen bir rüzgâr varmış. Bu masal, bir gece ninni söylemekten yorulan Rüzgâr'a kimin ninni söylediğini anlatıyor.

Evvel zaman içinde, yüksek bir dağın ardında, Esinti adında yumuşacık bir akşam rüzgârı yaşarmış. Esinti gündüzleri dağın yamaçlarında dinlenir, kayaların arasında kıvrılıp yatarmış. Ama güneş batmaya başlayınca uyanır, gerinir ve aşağıya, ovaya doğru süzülmeye başlarmış.

Çünkü Esinti'nin çok önemli bir işi varmış: Ovadaki herkese ninni söylemek.

İlk olarak çayırdaki kuzuların yanına uğrarmış. Kuzular bütün gün koşturmuş, oynamış, yorulmuş olurlarmış ama yine de bir türlü yerlerine yatmak istemezlermiş. Esinti onların yünlerini hafifçe okşar, kulaklarına fısıldarmış:

"Yum gözünü küçük kuzu,
Çayır uyur, uyur suyu,
Ben eserim usul usul,
Sen de uyu, sen de uyu."

Kuzular birer birer annelerinin yanına kıvrılır, gözlerini kaparmış.

Sonra Esinti ormanın kenarındaki ağaçlara gidermiş. Dallarda kuş yuvaları varmış, yuvalarda da tüyleri yeni çıkmış yavrular. Yavrular cik cik ötüşür, "Daha uyumayacağız!" diye bağırışırmış. Esinti dalları beşik gibi sallarmış. İleri, geri. İleri, geri. Yapraklar onun sesine eşlik edermiş: Hışşş, hışşş. Yavrular önce susarmış, sonra gagalarını tüylerinin arasına sokup uyurmuş.

Ardından Esinti tarlalara inermiş. Buğday başakları altın rengi dalgalar gibi eğilir, kalkarmış. Esinti aralarından geçerken onlar da ninniye katılırmış. Bütün tarla, sanki tek bir büyük nefes gibi inip kalkarmış.

Tarlanın kenarındaki ahırda bir de küçük bir tay varmış. Tay yeni doğmuş, dünyayı daha yeni tanıyormuş. Her şeyi merak ettiği için gözlerini bir türlü kapatamazmış. Kulaklarını dikip her sesi dinler, uzun bacaklarının üstünde bir oraya bir buraya bakarmış. Esinti ahırın penceresinden süzülür, tayın yelesini hafifçe kıpırdatırmış. "Merak etme," diye fısıldarmış, "dünya yarın da burada olacak. Sen şimdi dinlen." Tay annesinin yanına uzanır, burnunu onun sıcak boynuna dayar, uyurmuş.

En son da Esinti köyün evlerine uğrarmış. Pencerelerin önünden geçer, perdeleri hafifçe kıpırdatırmış. Odalarda yatan çocukların saçlarını usulca okşar, pencere pervazından içeri tatlı bir serinlik bırakırmış. Bazen bir rüzgâr çanını tıngırdatırmış: Tın, tın. Çocuklar o sesi dinleyerek uykuya dalarmış.

Esinti her gece böyle yaparmış. Gece boyunca ovayı dolaşır, uyanık kalan kim varsa ona ninni söylermiş. Sabaha karşı da dağına geri dönermiş.

Ama bir gece, her şey biraz farklı olmuş.

O gün dağda başka rüzgârlar da varmış, telaşlı ve gürültücü rüzgârlar. Bütün gün koşturmuşlar, oynamışlar ve Esinti'nin dinlenmesine fırsat vermemişler. Esinti akşam olduğunda çok yorgunmuş. Ama yine de işini bırakmamış. Ovaya inmiş.

Kuzulara ninni söylemiş ama sesi biraz kısık çıkmış. Ağaçları sallamış ama kolları ağırmış. Tarlalardan geçmiş ama başaklar ancak hafifçe kıpırdamış. Köye vardığında artık ileri gidecek gücü kalmamış. Köyün kenarındaki yaşlı söğüt ağacının dalları arasına sığınıp durmuş.

"Çok yoruldum," diye iç çekmiş. "Herkese ninni söylüyorum, ama bana kimse ninni söylemiyor. Ben nasıl uyuyacağım?"

Söğüt ağacı bu iç çekişi duymuş. Uzun, ince dallarını yavaşça indirmiş.

"Esinti," demiş yumuşak bir sesle, "sen yıllardır bize ninni söylüyorsun. Biz de o ninnileri ezberledik. Bu gece sıra bizde."

Esinti şaşırmış. "Siz mi? Ama sizin sesiniz yok ki."

Söğüt gülümser gibi dallarını salmış. "Dinle," demiş.

Önce dere başlamış. Taşların arasından şırıl şırıl akarken, hep aynı yumuşak ezgiyi mırıldanmış. Sonra çayırdan cırcır böcekleri katılmış: Cır, cır, cır. Yavaş, düzenli, uyku gibi. Ardından gölün kenarındaki kurbağalar derin seslerle eşlik etmişler.

Ağaçlardaki kuş yavrularından biri uykusunda kıpırdanmış, küçücük bir "cik" sesi çıkarmış. Ahırdaki bir inek yavaşça mölemiş. Uzakta bir baykuş "Huu" demiş.

Ve köyün bir evinde, penceresi aralık bir odada, küçük bir kız yatağında uyanmış. Pencereden dışarıyı dinlemiş. Rüzgâr çanı susmuş, perdeler kıpırdamıyormuş. Kız, rüzgârın yorulduğunu sanki anlamış. Pencerenin önüne gelmiş ve fısıltıyla, her akşam rüzgârdan duyduğu o ninniyi söylemiş:

"Yum gözünü küçük rüzgâr,
Dağ uyur, uyur ağaçlar,
Ben söylerim usul usul,
Sen de uyu, sen de uyu."

Esinti bunu duyunca içi ısınmış. Bütün ova ona ninni söylüyormuş. Dere, böcekler, kurbağalar, kuşlar, söğüt ve küçük kız. Hepsi onun her gece söylediği ninnileri ona geri veriyormuş.

Esinti söğüdün dalları arasında iyice yerleşmiş. Dallar onu bir beşik gibi sarmış. Gözleri kapanmış. O gece, ilk kez, ovada değil bir ağacın kollarında uyumuş.

Küçük kız pencereyi aralık bırakıp yatağına dönmüş. Bütün gece rüzgâr esmemiş ama kimse uyumakta zorlanmamış. Çünkü herkes, birbirine ninni söylemenin ne kadar güzel olduğunu o gece öğrenmiş.

Sabah olduğunda Esinti dinlenmiş, tazelenmiş olarak uyanmış. Söğüde teşekkür etmiş, köyün üstünden bir tur atıp küçük kızın penceresindeki rüzgâr çanını neşeyle tıngırdatmış. Sonra dağına dönmüş.

O akşam ve ondan sonraki her akşam, Esinti yine ovaya inmiş, yine herkese ninni söylemiş. Ama artık yalnız değilmiş. Ne zaman yorulsa, ova ona ninni söylemeye hazırmış.

Belki bu gece senin pencerenin önünden de geçer Esinti. Perdenin hafifçe kıpırdadığını görürsen bil ki o geldi. İstersen sen de ona fısıltıyla bir ninni söyle. Sonra gözlerini kapat. O sana söylesin, sen ona söyle. Usul usul, usul usul...

Yeni kelimeler

ninni

Bebekleri ve çocukları uyutmak için söylenen yumuşak, yavaş şarkı.

ezgi

Bir şarkının ya da sesin melodisi, nağmesi.

pervaz

Pencere ya da kapının kenarındaki çerçeve.

rüzgâr çanı

Rüzgâr esince birbirine çarpıp hoş sesler çıkaran, asılı süs.

Masaldan sonra konuşalım

• Esinti her akşam kimlere ninni söylüyordu?
• Esinti yorulunca ona kimler ninni söyledi?
• Sana kim ninni söyler? Sen kime ninni söylemek isterdin?
• Sen bir rüzgâr olsaydın, geceleri nerelere uğrardın?

Masal hakkında

Bu masal masaloku için yazıldı. Masaldaki kısa ninni dizeleri de masaloku'ya aittir; çocuğunuzla birlikte söyleyebilir, kendi ezginizi bulabilirsiniz. Masal, birbirimize gösterdiğimiz özenin karşılıklı olduğunu, sessiz bir gecede bile doğanın nasıl "konuştuğunu" anlatıyor.

Ovadan gökyüzüne uzanan bir başka masal için Yağmur Olmaktan Korkan Bulut Masalı'nı okuyabilirsiniz.