Oyuncakların Gece Toplantısı Masalı

Lale yeni odasına geçtiğinden beri geceleri rahat uyuyamaz. Bu masal, Lale'nin oyuncaklarının onun için yaptığı gizli gece toplantısını anlatıyor.

Lale beş yaşındaydı ve o hafta çok önemli bir şey olmuştu: Artık kendine ait bir odası vardı. Duvarları açık yeşile boyanmış, penceresinden bahçedeki erik ağacı görünen, küçük ama tatlı bir oda. Annesi ve babası odayı birlikte hazırlamışlar, Lale'nin bütün oyuncaklarını raflara, sepetlere, yatağın ayak ucundaki sandığa yerleştirmişlerdi.

Lale odasını çok sevmişti. Ama geceleri, ışıklar sönünce, bir türlü uyuyamıyordu. Yatağında bir o yana, bir bu yana dönüyor, kalkıp annesinin yanına gitmek istiyordu. Oda ona çok büyük, çok sessiz geliyordu.

Bunu fark edenler de vardı. Lale'nin oyuncakları.

Herkes bilmez ama oyuncaklar her gece, evdeki herkes uyuduktan sonra kısa bir süreliğine canlanır. Gerinir, esner, birbirleriyle sohbet ederler. Sonra sabah olmadan yerlerine dönerler. Lale'nin oyuncakları da böyleydi.

Bir gece, Lale sonunda uykuya dalmayı başardıktan sonra, sandığın kapağı yavaşça aralandı. İçinden kulakları sarkık, bir gözünün düğmesi biraz gevşemiş eski bir tavşan çıktı. Adı Pıtır'dı. Lale bebekken ona hediye edilmişti ve o günden beri Lale'nin en yakın arkadaşıydı.

Pıtır rafın önüne gelip fısıltıyla seslendi: "Arkadaşlar! Uyanın! Toplantı var!"

Raflardan, sepetlerden tıkırtılar, hışırtılar geldi. Kırmızı tahta tren tekerleklerini gıcırdatarak kaydı. Tahta bloklar birbirine çarparak dizildi. Pembe kostümlü bez bebek Gülsüm etekliğini düzeltti. Pencere kenarındaki müzik kutusu kapağını hafifçe kaldırdı. Lego kutusundan küçük bir dinozor, kendinden büyük bir esnemeyle çıktı.

Hepsi halının ortasında, ay ışığının düştüğü yerde toplandı.

"Lale'yi görüyorsunuz," dedi Pıtır endişeyle. "Kaç gecedir rahat uyuyamıyor. Yeni odası ona yabancı geliyor. Ona yardım etmeliyiz."

Oyuncaklar başlarını salladı. Hepsi Lale'yi çok seviyordu.

"Ne yapabiliriz?" diye sordu Gülsüm.

Tren hemen öne atıldı. "Ben onu rüyalar ülkesine götürebilirim! Çuf çuf, düt düt, hızlı hızlı..."

"Şşşt!" dedi hepsi birden. "Uyandıracaksın!"

Tren mahcup bir şekilde sustu. "Pardon," diye fısıldadı. "Heyecanlandım."

Dinozor elini kaldırdı. "Belki odada korkunç bir şey vardır ve o yüzden uyuyamıyordur. Ben kükreyip onu kovarım!" Ve küçük bir "Rrrr" sesi çıkardı. Ama sesi o kadar inceydi ki herkes kıkırdadı.

Pıtır başını iki yana salladı. "Odada korkunç bir şey yok. Ben her gece bakıyorum. Bence sorun başka. Lale eski odasında annesinin sesini, babasının ayak seslerini duyuyordu. Burada her şey çok sessiz. Bir de... her şey yeni. Hiçbir şey ona tanıdık gelmiyor."

Oyuncaklar düşündü. Bir süre kimse konuşmadı. Sonra müzik kutusu nazikçe tıngırdadı.

"Ben her akşam ona bir ezgi çalabilirim," dedi. "Eski odasında da çalardım. Hatırlayacaktır."

"Çok güzel fikir!" dedi Pıtır.

Bu kez tahta bloklar konuştu. Pek konuşkan değillerdi, kısa kısa söylediler: "Biz. Bir şey. Yapabiliriz."

Ve hemen işe koyuldular. Bloklar birbirinin üstüne tırmandı, dizildi, sıralandı. Birkaç dakika içinde pencerenin önünde küçük, renkli bir kule belirdi. Kulenin tepesine Gülsüm, rafta duran küçük, yıldız şeklinde bir gece lambasını yerleştirdi. Lamba yumuşak, turuncu bir ışık saçtı.

"Bir deniz feneri gibi," dedi Gülsüm. "Lale gece uyanırsa bu ışığı görür, nerede olduğunu hatırlar."

Tren de kendine bir iş buldu. Usulca, hiç ses çıkarmadan, raylarının üstünde odanın etrafında bir tur attı. Yolda Lale'nin yere düşmüş çorabını, masanın altına kaçmış boya kalemini, kapının önünde unutulmuş kitabını topladı. "Dağınık oda insanın kafasını da dağıtır," dedi. "Toplu oda insana huzur verir."

Dinozor da bir şey yapmak istiyordu. Etrafına baktı. Sonra Lale'nin yorganının bir köşesinin yataktan aşağıya sarktığını gördü. Lale'nin ayağı açıkta kalmıştı. Dinozor bütün gücüyle yorganın ucunu çekti, çekti ve sonunda Lale'nin ayağını örttü. Sonra gururla göğsünü kabarttı. "Kimse üşümeyecek, benim nöbetimde," dedi.

Herkes bir şey yapmıştı. Sadece Pıtır kalmıştı.

"Sen ne yapacaksın Pıtır?" diye sordu Gülsüm.

Pıtır gevşek düğme gözüyle Lale'ye baktı. Lale yatağında, yüzü pencereye dönük uyuyordu ama kaşları hafifçe çatıktı, sanki rüyasında bir şey arıyordu.

"Ben," dedi Pıtır yavaşça, "onun yanında olacağım."

Pıtır sandıktan yatağın kenarına tırmandı. Bu kolay olmadı; o artık eski, yumuşak bir tavşandı ve kolları eskisi kadar güçlü değildi. Ama Gülsüm ve dinozor onu ittiler, tren de altına bir blok koydu. Sonunda Pıtır yatağın üstüne çıktı, Lale'nin yastığının yanına, tam kolunun altına sokuldu.

Lale uykusunda kıpırdandı. Eli Pıtır'ın yumuşak kulağına değdi. Tanıdık bir yumuşaklık, tanıdık bir koku. Lale'nin kaşları yavaşça çözüldü. Yüzüne küçük bir gülümseme yerleşti. Pıtır'ı kendine doğru çekti ve sıkıca sarıldı.

Müzik kutusu o anda çok yavaş, çok yumuşak bir ezgi çalmaya başladı. Blok kulenin tepesindeki yıldız lambası usul usul parladı. Oda, artık o kadar büyük ve o kadar yabancı değildi.

Oyuncaklar birbirlerine baktılar ve sessizce gülümsediler. Toplantı başarılı olmuştu.

Sabaha karşı herkes yerine döndü. Tren rafına, bloklar sepetine, Gülsüm köşesine, dinozor Lego kutusuna. Ama blok kulesi pencerenin önünde kaldı. Tepesinde yıldız lambası hâlâ yanıyordu.

Sabah Lale uyandığında kendini çok dinlenmiş hissetti. Kolunun altında Pıtır vardı. Pencerenin önünde renkli bir kule duruyordu.

"Anne!" diye seslendi. "Bu kuleyi kim yaptı?"

Annesi kapıdan başını uzattı, kuleye baktı, şaşkın şaşkın gülümsedi. "Bilmiyorum kızım. Belki sen uykunda yaptın?"

Lale düşündü. Sonra Pıtır'a baktı. Pıtır'ın düğme gözü ona bir an göz kırpmış gibi geldi.

O geceden sonra Lale yeni odasında hiç zorlanmadan uyudu. Her akşam müzik kutusunun ezgisini dinledi, yıldız lambasını kulenin tepesinde bıraktı ve Pıtır'ı kolunun altına aldı. Odası artık yabancı değildi; burası artık onun odasıydı.

Oyuncaklar da her gece, Lale uyuduktan sonra kısa bir toplantı yapmaya devam ettiler. Toplantının tek bir gündem maddesi vardı: "Lale bu gece de mutlu uyusun."

Yeni kelimeler

mahcup

Bir şey yaptıktan sonra biraz utanmış olan.

gündem

Bir toplantıda konuşulacak konuların listesi.

huzur

İçin rahat, sakin ve mutlu olma hâli.

Masaldan sonra konuşalım

• Lale neden yeni odasında uyuyamıyordu?
• Her oyuncak Lale'ye yardım etmek için ne yaptı?
• Senin en sevdiğin, yatağa birlikte girdiğin oyuncak hangisi?
• Senin oyuncakların gece toplantı yapsaydı neler konuşurlardı?

Masal hakkında

Bu masal masaloku için yazıldı. Kendi odasına geçen ya da yeni bir eve taşınan çocukların yaşadığı alışma sürecini, oyuncakların sevgi dolu gözünden anlatıyor. Çocuğunuzla birlikte "Bu gece oyuncakların toplantısında ne konuşulacak?" diye hayal kurmak, uyku öncesi güzel bir sohbete dönüşebilir.

Benzer bir yalnızlık duygusunu anlatan bir başka masal için Küçük Balık ve Deniz Feneri Masalı'nı okuyabilirsiniz.