İçeriğe geç

Üç Küçük Domuz Masalı

  • 3-6 Yaş Masalları
  • 7 dk okuma
  • Çalışkanlık
  • İngiliz halk masalı; Joseph Jacobs, English Fairy Tales (1890)
Üç Küçük Domuz masalı için çizim

Üç Küçük Domuz, kendi evlerini kurmak için yola çıkan üç kardeşin ve evlerini yıkmaya çalışan aç bir kurdun masalıdır. Hangi evin rüzgâra, hangisinin kurda dayanacağını birlikte göreceğiz.

Çok eski zamanlarda, yaşlı bir anne domuz üç yavrusuyla birlikte küçük bir çiftlik evinde yaşarmış. Yavrular büyüdükçe ev daralmış, anne domuz da onları besleyecek kadar yiyecek bulamaz olmuş. Bir sabah üçünü yanına çağırmış: "Artık büyüdünüz yavrularım. Dünyaya çıkıp kendi evinizi kurma zamanınız geldi. Ama unutmayın, sağlam bir ev, sizi her türlü fırtınadan korur."

Üç kardeş annelerine sarılıp vedalaşmış ve yola koyulmuş. Bir süre yürüdükten sonra yolları ayrılmış.

Birinci küçük domuz yolda sırtında bir deste saman taşıyan bir adamla karşılaşmış. "Bana biraz saman verir misiniz? Kendime bir ev yapacağım," demiş. Adam ona bir kucak saman vermiş. Birinci domuz, samanları üst üste dizerek bir öğleden sonra içinde evini bitirmiş. "Oh, ne kolaymış!" demiş ve kalan zamanında güneşin altında yatıp şarkı söylemiş.

İkinci küçük domuz, bir yük çalı çırpı taşıyan bir oduncuya rastlamış. "Bana biraz çalı verir misiniz? Kendime bir ev yapacağım," demiş. Oduncu ona bir yığın çalı vermiş. İkinci domuz çalıları birbirine bağlayıp bir günde evini kurmuş. "Bu da yeterince iyi," demiş ve akşam olmadan oyuna dalmış.

Üçüncü küçük domuz ise tuğla taşıyan bir arabacıyla karşılaşmış. "Bana biraz tuğla verir misiniz? Kendime bir ev yapacağım," demiş. Arabacı ona bir araba dolusu tuğla vermiş. Üçüncü domuz günlerce çalışmış. Tuğlaları tek tek dizmiş, aralarını harçla doldurmuş, kalın bir kapı, sağlam pencereler ve büyük bir ocak yapmış. Kardeşleri ona uğrayıp "Hadi gel oynayalım!" dediklerinde hep aynı cevabı vermiş: "Önce evimi bitirmem gerek."

Üç küçük domuz kardeş tuğla evin önünde
Üçüncü domuz günlerce çalışıp tuğlalarla sağlam bir ev yaparken kardeşleri oyuna çağırdı.

Ormanın içinde hep aç dolaşan büyük, kurnaz bir kurt yaşarmış. Bir gün kurt birinci domuzun saman evinin önüne gelmiş ve kapıyı vurmuş.

"Küçük domuz, küçük domuz, kapıyı aç da içeri gireyim!"

"Yok, yok! Çenemdeki kıllar üstüne yemin ederim, açmam!"

"Öyleyse bir üflerim, bir püflerim, evini havaya uçururum!"

Kurt yanaklarını şişirip var gücüyle üflemiş. Samanlar dört bir yana savrulmuş ve ev bir anda dağılıvermiş. Ama birinci domuz kurdun bacaklarının arasından sıyrılıp koşa koşa ikinci kardeşinin çalı evine kaçmış.

Kurt hemen peşlerinden gelip çalı evin kapısını vurmuş.

"Küçük domuzlar, küçük domuzlar, kapıyı açın da içeri gireyim!"

"Yok, yok! Çenemizdeki kıllar üstüne yemin ederiz, açmayız!"

"Öyleyse bir üflerim, bir püflerim, evinizi havaya uçururum!"

Kurt üflemiş, püflemiş, bir daha üflemiş. Çalı ev önce sallanmış, sonra çatırdayarak yıkılmış. İki kardeş fırsatı kaçırmadan arka taraftan kaçıp soluk soluğa üçüncü kardeşlerinin tuğla evine varmışlar. Üçüncü domuz onları içeri alıp kapıyı sürgülemiş.

Kurt tuğla evin önüne gelip yine kapıyı vurmuş.

"Küçük domuzlar, küçük domuzlar, kapıyı açın da içeri gireyim!"

"Yok, yok! Çenemizdeki kıllar üstüne yemin ederiz, açmayız!"

"Öyleyse bir üflerim, bir püflerim, evinizi havaya uçururum!"

Kurt üflemiş, püflemiş. Bir daha üflemiş, bir daha püflemiş. Kıpkırmızı kesilene kadar üflemiş. Ama tuğla ev yerinden bile kıpırdamamış. Pencereden bakan kardeşler kıkır kıkır gülmüşler.

Kurt bu sefer hile düşünmüş. Tatlı bir sesle seslenmiş: "Küçük domuz, köyün ötesindeki tarlada çok güzel şalgamlar var. Yarın sabah saat altıda gelip seni alayım, birlikte toplayalım."

Üçüncü domuz kurdun niyetini anlamış. Ertesi sabah saat beşte kalkıp tarlaya gitmiş, bir sepet şalgam toplayıp kurt gelmeden evine dönmüş. Kurt saat altıda kapıyı çaldığında içeriden seslenmiş: "Ben çoktan gidip geldim, akşam yemeği için şalgamlarım tencerede!"

Akıllı domuz erkenden şalgam sepetiyle evine dönüyor
Akıllı domuz sabah erkenden kalkıp bir sepet şalgam topladı ve evine döndü.

Kurt dişlerini sıkmış ama sakin görünmeye çalışmış. "Peki, yarın sabah beşte gelirim, tepedeki elma ağacına gideriz." Üçüncü domuz bu kez saat dörtte yola çıkmış. Ama ağaç uzakmış, elma toplarken kurdun geldiğini görmüş. Hemen bir elma koparıp tepeden uzağa fırlatmış. Kurt elmanın peşinden koşarken o da ağaçtan inip evine kaçmış.

Kurt yine pes etmemiş. "Yarın öğleden sonra kasabada panayır var, birlikte gidelim mi?" demiş. Üçüncü domuz bu sefer kurttan çok önce yola çıkmış ve panayırdan kocaman bir yayık almış. Eve dönerken tepeden aşağı inen kurdu görmüş. Hemen yayığın içine saklanmış. Yayık yuvarlanmaya başlamış ve takır tukur sesler çıkararak tepeden aşağı kurda doğru inmiş. Kurt üstüne gelen bu tuhaf, gürültülü şeyi görünce öyle korkmuş ki panayıra gitmeden kuyruğunu kıstırıp evine kaçmış.

Sonunda kurdun sabrı tükenmiş. "Bu evin kapısından giremiyorsam bacasından girerim!" diye homurdanmış ve çatıya tırmanmış. Domuzlar kurdun çatıda gezindiğini duyunca hemen ocaktaki ateşi harlamışlar, üstüne de kocaman bir kazan su koymuşlar. Kurt bacadan aşağı kaymaya başlamış. Ama aşağıdan yükselen sıcak buhar ve ocağın ateşi kuyruğunun ucunu yalayınca "Ay ay ay, yanıyorum!" diye bağırmış. Bacadan yukarı nasıl çıktığını kendisi de anlamamış. Çatıdan yere atlayıp kuyruğunu tutarak ormanın en uzak köşesine kadar koşmuş. O günden sonra bir daha o tarafa yaklaşmamış.

Birinci ve ikinci domuz, kardeşlerine minnetle bakmışlar. "Sen haklıymışsın," demişler. "Sağlam bir ev kurmak zaman alıyor, ama buna değiyor." Ertesi gün üç kardeş birlikte çalışıp tuğla evin yanına iki tuğla ev daha yapmışlar. Evleri bitince annelerini de yanlarına çağırmışlar. O günden sonra hep birlikte, yan yana, mutlu ve güvenli bir hayat sürmüşler.

Masaldan ne öğrendik?

Üçüncü küçük domuz oyun oynamak yerine sabırla çalıştı ve sonunda hem kendini hem kardeşlerini korudu. Bir işi aceleye getirmeden, özenle yapmak bazen zor gelir ama karşılığını mutlaka verir. Kardeşlerin birbirine kapı açması da masalın en güzel yanlarından biri.

Yeni kelimeler

harç
Tuğlaları birbirine yapıştırmak için kullanılan kum, kireç ve su karışımı.
baca
Ocaktaki dumanın dışarı çıktığı, çatıdaki boru biçimli yer.
şalgam
Toprağın altında yetişen, yuvarlak, beyaz ya da mor bir sebze.
yayık
İçinde süt çalkalanarak tereyağı yapılan büyük kap.
minnet
Birinin iyiliğine karşı duyulan teşekkür duygusu.

Masaldan sonra konuşalım

  • Üç kardeş evlerini hangi malzemelerden yaptı?
  • Üçüncü domuz kurdun hilelerinden nasıl kurtuldu?
  • Birinci ve ikinci domuz bu olaydan sonra neyi anlamış olabilir?
  • Sen kendine bir ev yapsaydın onu neyden yapardın?

Masal hakkında

Üç Küçük Domuz bir İngiliz halk masalıdır. Bugün en çok bilinen hâli, Joseph Jacobs'ın 1890'da yayımladığı English Fairy Tales (İngiliz Masalları) kitabındaki anlatımdır; Jacobs, kaynak olarak James Orchard Halliwell-Phillipps'in daha önceki derlemesini gösterir.

Jacobs'ın anlatımında kurt ilk iki domuzu yer ve sonunda kendisi kaynar kazana düşer. Burada küçük okurlar için yumuşattık: domuzlar kardeşlerinin evine kaçıyor, kurt da kuyruğu ısınınca kaçıp gidiyor. Kurnaz bir kurdun yer aldığı başka bir masal için Kırmızı Başlıklı Kız Masalı'nı okuyabilirsin.

Masal testi

Masalı ne kadar iyi dinledin? Her sorunun cevabına dokun.

  1. Birinci domuz evini neyden yaptı?

  2. Hangi ev yıkılmadı?

  3. Kurt en son nereden girmek istedi?

  4. Sonunda kardeşler ne yaptı?

Bu masalın boyama sayfasıSağlam EvEkranda boya ya da yazdır →

Bunları da sevebilirsin