Kurbağa Prens Masalı

Kurbağa Prens, altın topunu kuyuya düşüren küçük bir prensesin ve ona yardım etmek için tuhaf bir söz isteyen bir kurbağanın masalıdır. Prenses bu sözü tutmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu anlayacaktır.

Dileklerin hâlâ gerçekleşebildiği eski zamanlarda bir kral yaşarmış. Kralın kızlarının hepsi güzelmiş, ama en küçüğü öyle güzelmiş ki güneş bile onun yüzüne her vurduğunda şaşırırmış. Sarayın yakınında büyük, karanlık bir orman, ormanın içinde de yaşlı bir ıhlamur ağacının altında derin bir kuyu varmış.

Sıcak günlerde küçük prenses ormana gider, kuyunun serin kenarına otururmuş. Canı sıkılınca en sevdiği oyuncağı olan altın topunu havaya atıp tutarmış. Bir gün topu öyle yükseğe atmış ki yakalayamamış. Top yere düşüp yuvarlanmış ve tıp diye kuyunun içine düşmüş. Kuyu o kadar derinmiş ki dibi hiç görünmüyormuş.

Prenses ağlamaya başlamış. Gittikçe daha yüksek sesle ağlarken biri ona seslenmiş: "Neyin var prenses? Öyle ağlıyorsun ki taşlar bile sana acıyacak."

Prenses sesin geldiği yere bakmış ve kuyunun kenarından kocaman, çirkin başını uzatmış bir kurbağa görmüş. "Ah, sen misin yaşlı su sıçratıcı?" demiş. "Altın topum kuyuya düştü, onun için ağlıyorum."

"Ağlama artık," demiş kurbağa. "Ben sana yardım edebilirim. Ama topunu çıkarırsam bana ne vereceksin?"

"Ne istersen, sevgili kurbağa! Elbiselerimi, incilerimi, değerli taşlarımı, hatta başımdaki altın tacı bile veririm."

"Elbiselerin, incilerin, tacın bana lazım değil," demiş kurbağa. "Ama beni sevip arkadaşın yaparsan, masanda yanına oturmama, altın tabağından yememe, küçük bardağından içmeme ve küçük yatağında uyumama izin verirsen, aşağı dalıp topunu çıkarırım."

"Peki, peki, söz veriyorum, yeter ki topumu getir," demiş prenses. Ama içinden şöyle düşünüyormuş: "Bu kurbağa ne saçmalıyor? Suyun içinde öteki kurbağalarla vırak vırak öter durur. Hiç bir prensesle arkadaş olabilir mi?"

Kurbağa sözü alır almaz suya dalmış ve az sonra topu ağzında getirip çimenlerin üstüne atmış. Prenses sevinçle topunu kapıp koşmaya başlamış. "Bekle, bekle!" diye bağırmış kurbağa. "Beni de al, ben senin kadar hızlı koşamıyorum!" Ama prenses arkasına bile bakmadan saraya koşmuş ve zavallı kurbağayı tamamen unutmuş.

Ertesi akşam kral, kraliçe ve bütün saray halkı sofraya oturmuşken mermer merdivenlerden şıpır şıpır bir ses gelmiş. Sonra kapı tıklatılmış ve bir ses duyulmuş: "En küçük prenses, kapıyı aç bana!"

Prenses kapıyı açınca karşısında kurbağayı görmüş. Kapıyı hemen çarpıp masaya dönmüş, ama yüzü bembeyaz olmuş. Kral bunu fark etmiş: "Kızım, neden korktun? Kapıda bir dev mi var yoksa?"

"Dev değil babacığım, iğrenç bir kurbağa," demiş prenses ve dünkü olayı anlatmış. "Topumu kuyudan çıkarırsa onu arkadaşım yapacağıma söz verdim. Suyun dışına çıkabileceğini hiç düşünmemiştim."

Kapı yeniden vurulmuş: "En küçük prenses, kuyunun başında verdiğin sözü unuttun mu? Aç bana!"

Kral ciddi bir sesle konuşmuş: "Kızım, bir söz verdiysen onu tutmalısın. Zor anında sana yardım edeni sonradan hor görmek olmaz. Git, aç kapıyı."

Prenses isteksizce kapıyı açmış. Kurbağa zıplaya zıplaya onun sandalyesinin yanına gelmiş. "Beni yanına kaldır," demiş. Prenses duraksamış, ama kral başıyla işaret edince kurbağayı masaya almış. "Şimdi altın tabağını biraz yaklaştır da birlikte yiyelim." Kurbağa afiyetle yemiş, prensesin boğazından ise neredeyse hiçbir şey geçmemiş.

Yemekten sonra kurbağa "Doydum, yoruldum da," demiş. "Beni odana götür, küçük yatağını hazırla." Prenses ağlamaya başlamış ama babasının sözlerini hatırlamış. Kurbağayı iki parmağının ucuyla tutup odasına çıkarmış ve onu yastığının yanına, köşeye bırakmış.

Yatağına uzanınca kurbağanın küçük, ıslak gözleriyle kendisine baktığını görmüş. Kurbağa çok yalnız ve üzgün görünüyormuş. Prenses o an ilk kez düşünmüş: "Bu kurbağa benim topumu çıkarmak için o soğuk suya daldı. Ben ise ona teşekkür bile etmedim, onu kapının önünde bıraktım." Yüzü utançla kızarmış. Kurbağaya dönüp yumuşak bir sesle konuşmuş: "Seni kırdığım için özür dilerim. Yardımın için teşekkür ederim. Sözümü tutacağım, artık arkadaşız. İyi geceler, kurbağacık."

Prenses bu sözleri söyler söylemez odayı parlak bir ışık doldurmuş. Kurbağa gözden kaybolmuş ve yerinde güler yüzlü, güzel gözlü genç bir prens belirmiş. Prens prensese anlatmış: Kötü kalpli bir cadı onu kurbağaya çevirmiş. Büyü ancak bir prenses onu kendi isteğiyle arkadaşı yaparsa bozulacakmış. "Beni sen kurtardın," demiş prens.

Ertesi sabah sarayın kapısına sekiz beyaz atın çektiği bir araba gelmiş. Atların başlarında beyaz tüyler, koşumlarında altın zincirler varmış. Arabanın arkasında prensin sadık hizmetkârı Heinrich duruyormuş. Heinrich, efendisi kurbağaya dönüştüğünde öyle üzülmüş ki kalbi kederden kırılmasın diye etrafına üç demir çember taktırmış.

Prens ile prenses arabaya binip prensin ülkesine doğru yola çıkmışlar. Yolun yarısında arkadan bir çatırtı gelmiş. "Heinrich, araba mı kırılıyor?" diye sormuş prens. "Hayır efendim," demiş Heinrich gülümseyerek, "siz kurbağayken kalbime taktığım çemberlerden biri çatladı." Yol boyunca bir çatırtı daha, sonra bir tane daha duyulmuş. Sadık Heinrich'in sevincinden kalbindeki üç çemberin üçü de kırılmış.

Prens ile prenses sonunda evlenmişler. Prenses ise o günden sonra hiçbir sözü düşünmeden vermemiş, verdiği her sözü de tutmuş.

Yeni kelimeler

ıhlamur

Çiçekleri güzel kokan, gölgesi geniş bir ağaç.

hor görmek

Birini küçük ve değersiz saymak.

çember

Bir şeyi sıkıca saran, halka biçiminde metal parça.

koşum

Atları arabaya bağlamaya yarayan kayışlar.

Masaldan sonra konuşalım

• Kurbağa topu çıkarmak için prensesten ne istedi?
• Kral, prensese neden sözünü tutması gerektiğini söyledi?
• Prenses kurbağaya özür dilediğinde neyi fark etmişti?
• Senin bir sihirli topun olsaydı onunla nereye giderdin?

Masal hakkında

Bu masal, Grimm Kardeşler'in 1812'de yayımladığı Çocuk ve Ev Masalları derlemesinin ilk masalıdır. Asıl adı "Kurbağa Kral ya da Demir Heinrich"tir; sadık hizmetkâr Heinrich'in kalbindeki demir çemberler de bu ilk anlatımdan gelir.

Grimm'in anlatımında büyü, öfkelenen prensesin kurbağayı duvara fırlatmasıyla bozulur. Burada küçük okurlar için bu sahneyi değiştirdik: büyüyü prensesin özrü ve sözünü tutması bozuyor. Masalın birçok yeni anlatımındaki öpücük de Grimm'in metninde yoktur. Sarayda geçen bir başka masal için Prenses ve Bezelye Tanesi Masalı'nı okuyabilirsin.