Altın Saçlı Kız ve Üç Ayı Masalı

Altın Saçlı Kız ve Üç Ayı, ormanda dolaşırken sahipleri evde yokken bir kulübeye giren meraklı bir kızın masalıdır. Ayılar eve döndüğünde neyle karşılaşacaklarını hiç tahmin edemezler.

Ormanın tam ortasında, yosun kaplı taşlarla çevrili sevimli bir kulübe varmış. Bu kulübede üç ayı yaşarmış: kocaman, gür sesli bir Baba Ayı; orta boylu, yumuşak sesli bir Anne Ayı ve minicik, ince sesli bir Yavru Ayı. Üç ayının her şeyi kendi boyuna göreymiş. Baba Ayı'nın kocaman bir kâsesi, kocaman bir sandalyesi ve kocaman bir yatağı varmış. Anne Ayı'nın orta boy bir kâsesi, orta boy bir sandalyesi ve orta boy bir yatağı varmış. Yavru Ayı'nın ise minicik bir kâsesi, minicik bir sandalyesi ve minicik bir yatağı varmış.

Bir sabah Anne Ayı kahvaltı için tatlı, sıcak bir yulaf lapası pişirmiş ve üç kâseye paylaştırmış. Ama lapa öyle sıcakmış ki kimse bir kaşık bile alamamış. "Hadi biz soğuyana kadar ormanda kısa bir yürüyüş yapalım," demiş Baba Ayı. Üçü birlikte kapıdan çıkmışlar. Kapıyı kilitlemeyi hiç düşünmemişler, çünkü o ormanda kimse kimseye zarar vermezmiş. Yavru Ayı yol boyunca zıplayıp böğürtlen toplamış, Anne Ayı kuşlara selam vermiş, Baba Ayı da ağaçların gövdelerine sırtını sürtüp keyifle homurdanmış.

O sabah ormanın kıyısındaki köyde yaşayan, saçları güneş gibi parıldayan küçük bir kız da çiçek toplamak için ormana girmiş. Herkes ona saçlarının renginden ötürü "Altın Saçlı" dermiş. Kız kelebeklerin peşinden koşarken yolunu kaybetmiş ve sonunda ayıların kulübesinin önüne varmış. Pencereden içeri bakmış, kimseyi görememiş. Kapıyı tıklatmış, cevap gelmemiş. Kapının kilitli olmadığını görünce de hiç düşünmeden içeri girmiş.

Masanın üstündeki üç kâseyi görünce karnı guruldamış. Önce kocaman kâseden bir kaşık almış. "Of, bu çok sıcak!" demiş. Sonra orta boy kâseden tatmış. "Bu da çok soğuk!" Sonra minicik kâseden bir kaşık almış. "İşte bu tam kıvamında!" Ve kaşık kaşık yiyip kâseyi bitirivermiş.

Karnı doyunca biraz oturmak istemiş. Önce kocaman sandalyeye çıkmış. "Bu çok sert!" demiş. Sonra orta boy sandalyeye oturmuş. "Bu da çok yumuşak, içine gömülüyorum!" Sonra minicik sandalyeye oturmuş. "İşte bu tam bana göre!" Kız sandalyede keyifle sallanırken birden çatırt diye bir ses gelmiş. Minicik sandalyenin ayağı kırılmış ve kız yere düşüvermiş.

Altın Saçlı biraz sersemlemiş, ama esneyerek kalkmış. Yemekten sonra gözleri kapanmaya başlamış. Merdivenden üst kata çıkmış ve yan yana üç yatak görmüş. Önce kocaman yatağa uzanmış. "Bu yatağın başı çok yüksek!" Sonra orta boy yatağa yatmış. "Bunun da ayak ucu çok yüksek!" En sonunda minicik yatağa yatmış. "İşte bu tam istediğim gibi!" Yorganı çenesine kadar çekmiş ve mışıl mışıl uykuya dalmış.

Bu sırada üç ayı yürüyüşten dönmüş. Lapaları artık yenecek kadar soğumuş olmalıymış. Ama içeri girer girmez bir terslik olduğunu fark etmişler.

Baba Ayı kâsesine bakmış ve gür sesiyle gürlemiş: "BİRİ BENİM LAPAMI TATMIŞ!"

Anne Ayı da kendi kâsesine bakmış: "Biri benim lapamı da tatmış!"

Yavru Ayı minicik kâsesine bakmış ve ince sesiyle ağlamaya başlamış: "Biri benim lapamı tatmış, hem de hepsini yemiş!"

Sonra sandalyelerine bakmışlar. Baba Ayı'nın sandalyesinin minderi kaymış. "BİRİ BENİM SANDALYEME OTURMUŞ!" diye gürlemiş. Anne Ayı'nın sandalyesinin minderi ezilmiş. "Biri benim sandalyeme de oturmuş!" demiş Anne Ayı. Yavru Ayı ise yerdeki kırık parçalara bakıp hıçkırmış: "Biri benim sandalyeme oturmuş ve onu kırmış!"

Üç ayı ne olduğunu anlamak için merdivenden yukarı çıkmışlar. Baba Ayı yatağının buruşmuş yastığını görünce "BİRİ BENİM YATAĞIMA YATMIŞ!" diye gürlemiş. Anne Ayı yorganının kenarının kaydığını görünce "Biri benim yatağıma da yatmış!" demiş. Yavru Ayı kendi yatağına bakınca öyle şaşırmış ki sesi neredeyse kısılmış: "Biri benim yatağıma yatmış... hem de hâlâ burada!"

Altın Saçlı rüyasında önce bir gök gürültüsü duyduğunu sanmış, sonra rüzgârın uğultusunu. Ama Yavru Ayı'nın ince, keskin sesi onu uyandırmış. Gözlerini açtığında yatağın başında kendisine bakan üç ayı görmüş. Öyle korkmuş ki bir çığlık atıp yataktan fırlamış. Ayılar daha ağızlarını açıp tek kelime edemeden açık pencereden dışarı atlamış. Neyse ki pencerenin altında kocaman, yumuşak bir çalı varmış. Kız çalının üstüne düşüp hemen ayağa kalkmış ve var gücüyle koşmaya başlamış.

Koşa koşa köyünü bulmuş, evine varınca da annesine sımsıkı sarılmış. Annesi ona nerede kaldığını sorunca kız kızarmış ve olanları bir bir anlatmış. "Sahipleri evde yokken içeri girmemeliydim," demiş başını eğerek. "Hem lapalarını yedim hem de Yavru Ayı'nın sandalyesini kırdım."

Ertesi gün Altın Saçlı annesiyle birlikte bir sepet taze bal çöreği hazırlamış. Sepeti ormandaki kulübenin kapısının önüne bırakmışlar. Sepetin üstüne de kızın kendi eliyle yazdığı küçük bir not iliştirmişler: "Özür dilerim. Bir dahaki sefere kapıyı çalıp beklerim."

Ayılar notu okuyunca gülümsemiş. Baba Ayı Yavru Ayı'nın sandalyesini çivilerle onarmış, Anne Ayı da yeni bir tencere lapa pişirmiş. O günden sonra Altın Saçlı ormana her girişinde patikadan ayrılmamaya, bir kapıyı açmadan önce mutlaka izin istemeye dikkat etmiş.

Yeni kelimeler

lapa

Yulaf ya da pirinç gibi tahılların sütle veya suyla pişirilmesiyle yapılan yumuşak yemek.

kıvam

Bir yiyeceğin tam olması gereken sıcaklıkta ya da yoğunlukta olması.

gürlemek

Çok kalın ve yüksek sesle konuşmak.

Masaldan sonra konuşalım

• Ayılar evlerinden neden çıkmıştı?
• Altın Saçlı hangi kâseyi, hangi sandalyeyi, hangi yatağı beğendi?
• Yavru Ayı kırık sandalyesini görünce neler hissetmiş olabilir?
• Sen Altın Saçlı'nın yerinde olsaydın ayılara nasıl özür dilerdin?

Masal hakkında

Bu masalın bilinen ilk yayımlanmış hâli İngiliz şair Robert Southey'nin 1837'de yayımladığı "Üç Ayının Hikâyesi"dir. Southey'nin anlatımında ayıların evine giren kişi küçük bir kız değil, huysuz yaşlı bir kadındır. Sonraki yıllarda anlatanlar onu küçük bir kıza çevirmiş, "Altın Saçlı" (İngilizcede Goldilocks) adı da çok daha sonra yerleşmiştir.

Southey'nin masalı kızın pencereden kaçmasıyla biter; özür sepeti bu anlatıma bizim eklediğimiz küçük, tatlı bir sondur. Hayvanların evinde geçen bir başka masal için Üç Küçük Domuz Masalı'nı da okuyabilirsin.