Kırmızı Başlıklı Kız Masalı

Kırmızı Başlıklı Kız, ormanın öbür ucundaki büyükannesine yemek götüren küçük bir kızın ve yolda karşısına çıkan kurnaz bir kurdun masalıdır. Bakalım kız, annesinin uyarısını zamanında hatırlayabilecek mi?

Ormanın kıyısındaki küçük bir köyde, yanakları elma gibi kızaran neşeli bir kız yaşarmış. Büyükannesi onu o kadar çok severmiş ki bir gün ona kendi elleriyle kadifeden kırmızı bir başlık dikmiş. Kız bu başlığı öyle sevmiş ki bir an olsun başından çıkarmaz olmuş. Köydekiler de zamanla onun asıl adını unutup ona "Kırmızı Başlıklı Kız" demeye başlamışlar.

Bir sabah annesi mutfaktan seslenmiş: "Kızım, büyükannen birkaç gündür hasta. Ona taze pişmiş bir çörek ile bir şişe üzüm suyu götürür müsün? Seni görünce keyfi yerine gelir."

Kırmızı Başlıklı Kız hemen sepetini koluna takmış. Annesi kapıda onu durdurup yanağını okşamış: "Yalnız dikkatli ol. Ormandan geçerken patikadan hiç ayrılma, kimseyle de oyalanma. Büyükannene varınca 'Günaydın' demeyi unutma."

"Söz veriyorum anneciğim," demiş kız ve el sallayarak yola koyulmuş.

Yol boyunca sepetini sallaya sallaya yürümüş, bir yandan da büyükannesinin ona öğrettiği bir şarkıyı mırıldanmış. Çöreğin sıcak kokusu sepetin örtüsünün altından burnuna geliyormuş. "Büyükannem bunu yiyince hemen iyileşir," diye düşünüp adımlarını sıklaştırmış.

Büyükannenin evi köyden yarım saat uzakta, üç büyük meşe ağacının gölgesinde dururmuş. Kız ormana girer girmez kuşların cıvıltısını dinleye dinleye yürümeye başlamış. Derken çalıların arasından gri tüylü, sivri kulaklı bir kurt çıkıvermiş. Kız kurdun ne kadar kurnaz bir hayvan olduğunu bilmediği için hiç korkmamış.

"Günaydın Kırmızı Başlıklı Kız," demiş kurt yumuşacık bir sesle. "Bu sabah böyle erkenden nereye gidiyorsun?"

"Büyükanneme gidiyorum. Hasta da, ona çörek ve üzüm suyu götürüyorum."

"Peki büyükannen nerede oturuyor?"

"Ormanın içinde, üç büyük meşenin altında. Evin önünde fındık çitleri var, hemen tanırsın," demiş kız hiç düşünmeden.

Kurt içinden hesap yapmış: "Bu kızı biraz oyalarsam büyükannenin evine ondan önce varırım." Sonra kızın yanında birkaç adım yürüyüp burnuyla çevreyi göstermiş: "Şu çiçeklere bir bak hele! Ne kadar güzeller. Kuşların şarkısını duymuyor musun? Sen hep önüne bakarak yürüyorsun, sanki okula gidiyormuşsun gibi. Oysa orman bu sabah ne kadar neşeli."

Kırmızı Başlıklı Kız başını kaldırmış. Gerçekten de ağaçların arasından süzülen güneş ışığında rengârenk çiçekler sallanıyormuş. "Büyükanneme bir demet çiçek götürsem ne çok sevinir," diye düşünmüş. "Daha erken, nasılsa yetişirim." Böylece patikadan ayrılıp çiçek toplamaya dalmış. Bir çiçeği koparınca ilerideki daha güzel görünüyor, kız da her seferinde ormanın biraz daha içine giriyormuş. Papatyalar, çan çiçekleri, mor menekşeler derken sepetin yanında koca bir demet birikmiş. Bir ara bir sincap dalda durup ona merakla bakmış, bir kelebek de başlığının üstüne konup uçmuş. Kız o kadar eğleniyormuş ki güneşin gökyüzünde ne kadar yükseldiğini fark etmemiş bile.

Kurt ise bu arada dosdoğru büyükannenin evine koşmuş ve kapıyı tıklatmış.

"Kim o?" diye seslenmiş büyükanne yatağından.

"Benim, Kırmızı Başlıklı Kız," demiş kurt, sesini inceltmeye çalışarak. "Sana çörek getirdim, kapıyı açar mısın?"

Büyükanne yaşlıymış ama kulakları hâlâ keskinmiş. "Bu kalın ses benim torunumun sesi değil," diye düşünmüş. Usulca yataktan kalkıp büyük ceviz dolabın içine saklanmış, kapağını da içeriden sıkıca tutmuş. Kurt kapının mandalını kendisi kaldırıp içeri girmiş. Bir de bakmış ki yatak bomboş! Etrafı koklamış ama dolabın içindeki kokuyu ayırt edememiş. "Zararı yok," demiş, "nasılsa kız birazdan gelir." Büyükannenin geceliğini giymiş, dantelli takkesini başına geçirmiş, perdeleri çekip yatağa uzanmış.

Kırmızı Başlıklı Kız kucağı çiçekle dolunca büyükannesini hatırlamış ve yeniden yola düşmüş. Eve vardığında kapının ardına kadar açık olduğunu görüp şaşırmış. İçeri girince içini tuhaf bir duygu kaplamış. "Günaydın büyükanne!" diye seslenmiş ama cevap gelmemiş. Yatağa yaklaşıp perdeyi aralamış. Büyükannesi takkesini gözlerine kadar indirmiş, çok garip bir hâlde yatıyormuş.

"Büyükanneciğim, kulakların ne kadar da büyük!"

"Seni daha iyi duymak için, yavrum."

"Büyükanneciğim, gözlerin ne kadar da iri!"

"Seni daha iyi görmek için, yavrum."

"Büyükanneciğim, ellerin ne kadar da kocaman!"

"Seni daha sıkı tutmak için."

"Ama büyükanne, ağzın ne kadar da kocaman!"

"Seni bir lokmada yiyebilmek için!" diye homurdanmış kurt ve yataktan fırlamış.

İşte o anda dolabın kapağı ardına kadar açılmış. "Kaç yavrum, kaç!" diye bağırmış büyükanne. Kırmızı Başlıklı Kız da var gücüyle "İmdat! Kurt var!" diye haykırmış. Tam o sırada evin önünden geçen bir avcı bu sesleri duymuş. "Yaşlı kadının evinden gelen bu gürültü de ne?" diyerek içeri dalmış. Kurt avcıyı görünce öyle korkmuş ki büyükannenin geceliğine dolanıp yere yuvarlanmış. Sonra açık pencereden dışarı atlayıp kuyruğunu bacaklarının arasına kıstırarak ormanın derinliklerine kaçmış. O günden sonra o kurdu bu çevrede gören olmamış.

Büyükanne torununa sımsıkı sarılmış. Avcı da biraz dinlensin diye onlarla birlikte masaya oturmuş. Üçü birlikte çöreği yemiş, üzüm suyunu içmişler. Büyükanne çiçekleri bir vazoya koymuş ve sanki bütün hastalığı geçmiş gibi gülümsemiş.

Kırmızı Başlıklı Kız ise eve dönerken patikadan bir adım bile ayrılmamış. Kendi kendine şöyle demiş: "Annem bana bunu boşuna söylememiş. Bir daha ormanda tanımadığım biriyle konuşup yolumdan sapmayacağım."

Yeni kelimeler

patika

Ormanda ya da kırda insanların yürüye yürüye açtığı dar yol.

kurnaz

Başkalarını kandırmak için hileler düşünen.

takke

Başa giyilen küçük, yumuşak başlık.

mandal

Kapıyı kapalı tutmaya yarayan küçük sürgü.

Masaldan sonra konuşalım

• Annesi Kırmızı Başlıklı Kız'a yola çıkmadan önce ne söyledi?
• Büyükanne kapıdakinin torunu olmadığını nasıl anladı?
• Tanımadığın biri sana tatlı sözlerle yaklaşsaydı sen ne yapardın?
• Sen büyükannene bir sepet hazırlasaydın içine neler koyardın?

Masal hakkında

Bu masalın bilinen en eski yazılı hâlini Fransız yazar Charles Perrault 1697'de yayımladı; Perrault'nun anlatımında avcı yoktur ve masal mutsuz biter. Grimm Kardeşler masalı 1812'de Çocuk ve Ev Masalları adlı derlemelerinde 26. masal olarak yayımladı ve kurtarıcı avcıyı hikâyeye ekledi.

İki eski anlatımda da kurt büyükanneyi ve kızı yutar. Burada küçük okurlar için yumuşattık: büyükanne dolaba saklanıyor, kurt da kimseye zarar veremeden kaçıp gidiyor. Ormanda yolunu kaybeden kardeşleri merak ediyorsan Hansel ile Gretel Masalı'nı da okuyabilirsin.