Kaplumbağa ile Tavşan Masalı

Ezop'un en sevilen fabllarından biri: Ormanın en hızlı koşucusu tavşan ile en ağır adımlı kaplumbağa, bir gün yarışmaya karar verir. Peki çizgiyi kim önce geçecek?

Çok eski zamanlarda, yemyeşil bir çayırın kenarında hayvanlar mutlu mesut yaşarmış. Bu çayırda herkesin bildiği bir tavşan varmış. Uzun kulakları, bembeyaz kuyruğu ve rüzgâr gibi bacaklarıyla meşhurmuş. Tavşan hızlı olmasına çok sevinirmiş ama bunu herkese söylemeyi de pek severmiş.

"Bu çayırda benden hızlısı yok!" derdi sabah akşam. "Ben koşarken rüzgâr bile arkamda kalır." Diğer hayvanlar onu dinler, başlarını sallar ama pek bir şey söylemezlermiş. Çünkü tavşan gerçekten de çok hızlıymış.

Bir sabah tavşan, çiçeklerin arasında yavaş yavaş yürüyen kaplumbağayı görmüş. Kaplumbağa sırtındaki kabuğuyla bir adım atıyor, durup soluklanıyor, sonra bir adım daha atıyormuş.

"Hey, kaplumbağa kardeş!" diye gülmüş tavşan. "Sen bu hızla nehre ne zaman varırsın? Yarın mı, öbür gün mü?"

Kaplumbağa başını kabuğundan biraz daha çıkarmış ve sakin sakin cevap vermiş: "Ben yavaşım, doğru. Ama gideceğim yere her zaman varırım. İstersen seninle yarışalım."

Tavşan öyle bir kahkaha atmış ki kulakları sallanmış. "Benimle mi? Peki, peki, yarışalım bakalım!"

Haber bütün çayıra yayılmış. Sincaplar ağaçlardan inmiş, kuşlar dallara dizilmiş, kurbağalar göl kıyısına toplanmış. Yaşlı baykuş yarışın hakemi olmuş. Kanadıyla tepedeki büyük meşe ağacını göstermiş: "Kim o meşenin dibine önce varırsa yarışı o kazanır. Hazır olun... Başlayın!"

Tavşan ok gibi fırlamış. Toz bulutunun içinde bir anda gözden kaybolmuş. Kaplumbağa ise ilk adımını atmış, sonra ikincisini, sonra üçüncüsünü...

Kenarda izleyen sincaplardan biri kardeşine fısıldamış: "Zavallı kaplumbağa, bu yarışı nasıl bitirecek?" Kardeşi omuz silkmiş: "Bilmem, ama bak, hiç durmuyor." Kaplumbağa gerçekten de durmuyormuş. Ne sağa bakıyor ne sola, gözünü yoldan ayırmadan ilerliyormuş.

Yolun yarısına geldiğinde tavşan arkasına dönüp bakmış. Kaplumbağa görünürde bile yokmuş. "Bu yarışı zaten kazandım," demiş kendi kendine. "Şu gölgeli ağacın altında biraz dinleneyim. Kaplumbağa buraya gelene kadar akşam olur."

Yumuşak çimenlere uzanmış, kollarını başının altına koymuş. Güneş tatlı tatlı ısıtıyor, arılar vızıldıyor, yapraklar hışırdıyormuş. Tavşanın gözleri yavaş yavaş kapanmış ve derin bir uykuya dalmış.

Kaplumbağa ise hiç durmamış. Yokuşu tırmanmış, taşların arasından geçmiş, küçük bir dereyi dikkatle aşmış. Yorulmuş ama vazgeçmemiş. "Bir adım daha," diyormuş kendine, "bir adım daha."

Bir süre sonra uyuyan tavşanın yanından geçmiş. Tavşan horul horul uyuyormuş. Kaplumbağa onu uyandırmamış, yoluna devam etmiş.

Yol uzun, güneş sıcakmış. Kabuğu ağırlaştıkça ağırlaşıyormuş. Bir ara ayakları sızlamış, bir ara susamış. Ama her seferinde meşe ağacının tepesine bakmış ve kendine o sözü tekrarlamış. Meşe ağacı yavaş yavaş büyüyor, yaklaşıyormuş.

Güneş batmaya yüz tuttuğunda tavşan birden uyanmış. Gerinmiş, esnemiş, sonra yarışı hatırlayıp yerinden sıçramış. Var gücüyle koşmaya başlamış. Tepeye vardığında ise gözlerine inanamamış: Kaplumbağa, büyük meşe ağacının dibine çoktan varmış, sakin sakin dinleniyormuş. Bütün hayvanlar onu alkışlıyormuş.

Tavşan nefes nefese durmuş, kulakları yere doğru eğilmiş. Kaplumbağa ona gülümseyerek bakmış: "Hızlı olmak güzel bir şey, tavşan kardeş. Ama yolu bitirmek için önce yolda kalmak gerekir."

O günden sonra tavşan, hızıyla övünmeden önce iki kere düşünür olmuş.

Yeni kelimeler

hakem

Bir yarışta ya da oyunda kuralları izleyen, kimin kazandığına karar veren kişi.

soluklanmak

Yorulunca durup biraz nefes almak, dinlenmek.

övünmek

Kendi yaptığı ya da sahip olduğu bir şeyi başkalarına büyük büyük anlatmak.

Masaldan sonra konuşalım

• Tavşan neden yolun ortasında uyumaya karar verdi?
• Kaplumbağa yorulduğunda kendine ne söyledi? Sen zorlandığında kendine ne söylersin?
• Kaplumbağa uyuyan tavşanın yanından geçerken onu uyandırmalı mıydı?
• Sen olsaydın bu yarışı hangi hayvanla yapmak isterdin, nerede yapardın?

Masal hakkında

Bu masal, Ezop'a mal edilen fabllardan biridir. Ezop'un Antik Yunan'da yaşadığı, hayvanların ağzından kısa ve öğretici hikâyeler anlattığı söylenir; ancak hayatına dair bilgiler çoğunlukla sonradan yazılmış anlatılara dayanır ve gerçekten yaşayıp yaşamadığı bile kesin değildir. Ona bağlanan fabllar yüzyıllar boyunca dilden dile dolaşmış, birçok yazar tarafından yeniden anlatılmıştır.

Fransız şair La Fontaine de 17. yüzyılda bu hikâyeyi kendi fabllarına katmıştır. Türkçede "Kaplumbağa ile Tavşan" adıyla bilinen masal, "yavaş ama emin adımlarla" ilerlemenin değerini anlatan en tanıdık örneklerden biridir. Emek ve hazırlıkla ilgili bir başka Ezop fablı için Karınca ile Ağustos Böceği Masalı'nı da okuyabilirsiniz.