Rüzgâr ile Güneş Masalı

Kuzey Rüzgârı ile Güneş, hangisinin daha güçlü olduğunu bir türlü kararlaştıramaz. Ezop'un bu kısa fablı, gücün her zaman bağırıp çağırmakta olmadığını anlatır.

Çok eski zamanlarda, gökyüzünün en yüksek yerinde Güneş ile Kuzey Rüzgârı komşu olarak yaşarmış. Güneş her sabah dağların ardından doğar, tarlaları, evleri, denizleri ısıtırmış. Kuzey Rüzgârı ise uğuldaya uğuldaya dolaşır, ağaçların dallarını sallar, bulutları bir o yana bir bu yana sürükler dururmuş.

Bir gün Kuzey Rüzgârı keyifsiz kalkmış. Güneş'in yanına gelip göğsünü kabartmış. "Komşu," demiş, "bütün dünya senin sıcaklığından söz ediyor. Oysa asıl güçlü olan benim. Bir üflesem çatılar uçar, gemiler yolundan sapar, koca çınarlar eğilir."

Güneş gülümsemiş. "Güçlü olduğun doğru," demiş yumuşak bir sesle. "Ama güç yalnızca bir şeyleri yerinden oynatmak mıdır?"

"Elbette öyledir!" diye gürlemiş Rüzgâr. "İstersen deneyelim. Kim kazanırsa ötekinden güçlü olduğu anlaşılsın."

O sırada aşağıdaki tozlu yolda bir yolcu yürüyormuş. Sırtına kalın, yünlü bir pelerin almış, başında eski bir şapka varmış. Elinde bir değnek, ağır ağır köyüne doğru gidiyormuş.

Güneş yolcuyu göstermiş. "Şu adamı görüyor musun? Hangimiz onun pelerinini sırtından çıkarabilirse, o daha güçlü sayılsın."

"Bundan kolay ne var!" demiş Rüzgâr. "Önce ben deneyeceğim. Sen bulutun arkasına geç de beni seyret."

Güneş bir bulutun arkasına saklanmış. Kuzey Rüzgârı derin bir nefes almış ve bütün gücüyle üflemeye başlamış. Yolun kenarındaki otlar yerlere yatmış, yapraklar havada dönmüş, tozlar bulut olup yükselmiş. Yolcunun şapkası başından uçup gitmiş.

"Aman, bu da ne biçim rüzgâr!" demiş adam. Ama pelerinini çıkarmak bir yana, iki eliyle sıkıca yakalamış, iyice sarınmış.

Rüzgâr daha da hırslanmış. Daha sert, daha soğuk esmiş. Islık çalmış, kükremiş, yolcuyu itip kakmış. Adam ise her esintide pelerinine biraz daha sarılmış, başını öne eğip yürümeye devam etmiş. Sonunda Rüzgâr öyle yorulmuş ki nefesi kesilmiş, bir tepenin yamacına çöküp kalmış.

"Olmuyor," demiş soluk soluğa. "Bu adam pelerinini bırakmıyor."

"Şimdi sıra bende," demiş Güneş ve bulutun arkasından usulca çıkmış.

Hiç acele etmemiş. Önce ışıklarını yolun üstüne yaymış. Hava yavaş yavaş ılımış. Yolcu başını kaldırıp gökyüzüne bakmış. "Oh," demiş, "fırtına geçti galiba." Elleri gevşemiş, pelerininin önünü biraz açmış.

Güneş biraz daha ısıtmış. Kuşlar ötmeye, böcekler vızıldamaya başlamış. Yolcunun alnında ter damlaları belirmiş. "Ne kadar da ısındı ortalık," diye söylenmiş. Sonra kalın pelerinini sırtından çıkarıp koluna atmış.

Güneş biraz daha parlamış. Yolun kenarında serin bir dere akıyormuş. Yolcu pelerinini bir taşın üstüne bırakmış, bir ağacın gölgesine oturup derenin suyuyla yüzünü yıkamış.

Tepedeki Kuzey Rüzgârı bütün bunları ağzı açık seyretmiş. "Ben bağırdım, çağırdım, olmadı," demiş utanarak. "Sen ise hiç ses çıkarmadan başardın."

Güneş ona dostça göz kırpmış. "Zorla yaptırmaya çalıştığın şeye insan daha sıkı sarılır," demiş. "Ama ona sıcak davranırsan, kendi isteğiyle bırakır."

Kuzey Rüzgârı o gün uzun uzun düşünmüş. Ondan sonra da arada bir, tarlaları serinletmek için tatlı bir meltem olup esmeyi denemiş.

Yeni kelimeler

pelerin

Kolları olmayan, omuzlardan aşağı sarkan geniş ve kalın üst giysi.

yolcu

Bir yerden başka bir yere giden kişi.

meltem

Hafif ve serin esen tatlı rüzgâr.

Masaldan sonra konuşalım

• Rüzgâr sert estikçe yolcu neden pelerinine daha çok sarıldı?
• Güneş yarışı kazanmak için ne yaptı?
• Biri sana bağırarak bir şey yaptırmak istese ne hissedersin?
• Sen Rüzgâr olsaydın yolcunun pelerinini çıkarması için ne yapardın?

Masal hakkında

"Rüzgâr ile Güneş", Ezop'a mal edilen fabllar arasında yer alır. Ezop'un Antik Yunan'da yaşadığı anlatılsa da hayatı hakkındaki bilgiler kesin değildir; ona bağlanan hikâyeler yüzyıllar boyunca dilden dile, kitaptan kitaba aktarılmıştır. Kimi anlatımlarda yolcunun sırtındaki giysi pelerin, kimilerinde kalın bir palto ya da kaftandır.

Fransız şair La Fontaine de bu hikâyeyi 17. yüzyılda kendi fabllarına almıştır. Bağırıp övünmenin işe yaramadığını gösteren bir başka fabl için Kaplumbağa ile Tavşan Masalı'nı okuyabilirsiniz.