Tilki ile Leylek Masalı

Şakacı bir tilki, uzun gagalı leyleği yemeğe davet eder ama sofrayı ona göre kurmaz. Ezop'un bu fablında leylek de tilkiyi bir yemeğe çağırır ve sıra ona gelir.

Bir ormanın kıyısında, ağaçların arasında kızıl kuyruklu bir tilki yaşarmış. Tilki şakalaşmayı çok severmiş ama yaptığı şakalar bazen başkalarını üzermiş. Ormanın öbür ucundaki bataklığın yanında ise uzun bacaklı, upuzun gagalı, kibar bir leylek otururmuş.

Bir gün tilki leyleğe rastlamış. Gözlerinde muzip bir parıltıyla eğilip selam vermiş: "Leylek hanım, bu akşam bana yemeğe gelmez misiniz? Size öyle güzel bir çorba hazırlayacağım ki parmaklarınızı yiyeceksiniz!"

Leylek bu davete çok sevinmiş. "Ne kadar naziksiniz, tilki bey," demiş. "Seve seve gelirim."

Akşam olunca leylek, tüylerini düzeltip tilkinin evine gitmiş. İçeriden çok güzel kokular geliyormuş. Tilki onu kapıda karşılamış, masaya oturtmuş. Sonra mutfaktan iki tabak getirmiş. Ama ne tabak! Düz mü düz, sığ mı sığ, neredeyse bir tepsi kadar yayvan tabaklar. Çorba da incecik bir tabaka hâlinde yayılıvermiş.

"Afiyet olsun!" demiş tilki ve diliyle şapır şupur yalamaya başlamış.

Leylek, uzun gagasını tabağa uzatmış. Gagasının ucuyla tık tık vurmuş, ama düz tabaktan bir yudum bile alamamış. Bir daha denemiş, bir daha. Çorba gagasının kenarından kayıp gidiyormuş.

Tilki bunu görmüş ama hiç görmemiş gibi yapmış. Kıs kıs gülerek kendi çorbasını yalamayı sürdürmüş. Leylek ise karnı aç, tabağın başında sessizce bekleyip durmuş.

Tilki kendi tabağını bitirmiş, sonra leyleğinkine göz atmış. "Ne o, leylek hanım? Çorbamı beğenmediniz mi? Yazık, o zaman onu da ben yiyeyim." Ve leyleğin çorbasını da yalayıp bitirmiş.

Leylek kızgınlığını belli etmemiş. Kibarca teşekkür etmiş, kalkarken de şöyle demiş: "Bu güzel akşam için teşekkürler, tilki bey. Yarın akşam da siz bana gelin, ben de size yemek hazırlayayım."

Ertesi akşam tilki, karnını iyice acıktırarak leyleğin evine gitmiş. Mutfaktan nefis bir et kokusu geliyormuş. Tilkinin ağzı sulanmış, kuyruğu sevinçle sallanmış.

Leylek masaya iki kavanoz getirmiş. Ama bu kavanozların boynu öyle uzun, öyle dar imiş ki ancak bir gaga sığabiliyormuş. Yemek de kavanozun ta dibindeymiş.

"Buyurun, tilki bey, afiyet olsun!" demiş leylek ve uzun gagasını kavanozun içine daldırıp keyifle yemeye başlamış.

Tilki kavanozun etrafında dönmüş, burnunu ağzına sokmaya çalışmış, sığmamış. Dilini uzatmış, yetişmemiş. Pençesiyle eğip bakmış, yemek yine dipte kalmış. Kavanozun kenarını yalamaktan başka bir şey yapamamış.

Leylek yemeğini bitirince tilkiye dönüp sakin bir sesle konuşmuş: "Dün akşam ben de tam böyle hissetmiştim, tilki bey."

Tilkinin kulakları kızarmış. Hiçbir şey diyememiş. Aç karnına, başı önünde evine dönmüş ve yol boyunca yaptığı şakayı düşünmüş.

Yeni kelimeler

muzip

Şakacı, başkalarına takılmayı seven.

yayvan

Derin olmayan, geniş ve basık.

davet

Birini bir yere, örneğin yemeğe ya da kutlamaya çağırmak.

Masaldan sonra konuşalım

• Tilki çorbayı neden düz tabağa koydu?
• Leylek, tilkinin evinden çıkarken neler hissetmiş olabilir?
• Leyleğin yaptığı doğru muydu? Sen olsan ne yapardın?
• İkisi bir daha birlikte yemek yeselerdi sofrayı nasıl kurmalılardı?

Masal hakkında

"Tilki ile Leylek", Ezop'a mal edilen fabllardandır. Ezop'un Antik Yunan'da yaşadığı, köle olduğu ve hayvan hikâyeleriyle ün kazandığı anlatılır; ancak bu bilgilerin çoğu efsanelere dayanır ve hayatı hakkında kesin bir şey söylemek zordur. Ona bağlanan fabllar yüzyıllar boyunca farklı yazarlarca derlenip yeniden anlatılmıştır.

Fransız şair La Fontaine de 17. yüzyılda bu fablı kendi diliyle anlatmıştır. Hikâye, başkasına yaptığımızın bir gün bize de yapılabileceğini anlatır; Türkçedeki "Ne ekersen onu biçersin" sözü de benzer bir düşünceyi dile getirir. Bir tilkinin bu kez tatlı sözlerle bir kargayı kandırdığı fabl için Karga ile Tilki Masalı'na bakabilirsiniz.